Akşamdan kalmış bir
hüzün yastığı,
Başımın altından düştü yere usulca..
üzerimdeki
yorganım,
bir sis gibi kapladı vücudumu..
Soğuk bir zemin dokundu
parmaklarıma..
Meğer uyanmışım sana düşlerimde..
Uyanmışımda uyumuşum
sabahsız akşamlarda..
Meğer tatmışım ben yanlızlığı sen varken
yanımda.
Tatlı bir gülüş,sessizlik ve biçimsiz bir dokunuş aramışım morarmış
dudaklarda..
Amaçsız bir yol bitimine gelmişim meğer
haykırışlarda..
Kapatmışım gözlerimi uyanılması zor uykulara..
Aramışım
hep seni, Farkında değilim işte..
Ufkumu saran bir çember gibi
sözlerini,
Sıcak bir dokunuşunu, aramışım özverini,
Gülüşünü, sevişini,
deyişini aramışım
Her vakitsiz sesinde ayrılığın..
Uğruna heba ettiğimiz
varlığımızı aramışım, aşkımızın..
Ben Kendimi kaybetmişimde,
Seni aramışım
hep kendimde..
Geceleyin parlak yıldızları aramışım ben hep,
sen
yokken.. Geçmişime bilet aldım sevgilim..
Özlemimizi, aşkımızı, Mazimizi
yolladım sana..
Koşuşturduğumuz ucsuz bucaksız yolları,
Her sabah
uyandığımda duyduğum martı seslerini,
Kuşları, çiçekleri, yeni doğmuş
çocukların kokusunu,
Bana Hediye ettiğin yanlızlığı gönderiyorum işte
sana;
Bütün masum haykırışlarıyla..
Usanmadan bıkmadan sana koştum
hep,
Koşacağım sonuna dek biliyorum yolun sonunda sen varsın elbet.
Gel
demeni bekledim hep, Hep sen demeni..
Hep isyan edişini
bekledim,
umarsız bir bahar mevsiminin
Loş aydınlığında, karanlıkla
yüzleşip,
sonuna dek direnen gezgin aşık lambasında..
Her şarkısında
zülfünün,Yavuzun,Veyselin, Sadrinin..
Elime aldığım kağıtla kalemi
gönderiyorum sana bu gece.
Yazıyorum durmadan, yorulmak yok bizde..
‘Sen
Benimsin Bahar Gözlüm.Yarınlarda ikimizin Yürüyoruz’
Diyemedim Sana Yavuz
gibi..
‘Benim sadık yarim kara topraktır’ diyemedim veysel gibi..
Ben
Yanlızlığımı yazdım hep, hep seni yazdım..
Bu kez son satırlara döktüm
adını,
Buzla güneşe Yazı yazmak misali,
Yazdım işte yüreğime gözyaşımla
adını..
Söylemeyi unutmadım hiç, ama hiçde çıkaramadım ağzımdan,
Bir
kere olsun diyemedim sevgilim..
 Hep zor geldi,
Hep zor…
SEVİYORUM
SENİ…