Bir şiir yazdım dün gece
Yine sen vardın mısralarda
Saklanmış gibiydin kelimelerin arasına
Yine hıçkırıklara boğuldum sessizce
Aşkımı haykırırcasına ağladım
Yüreğimin yangınlarında hep senin için yandım
Gözyaşlarım da yetmedi söndürmeye
Yüreğimin yangınını

Neden ha zalim?
Neden yaşadım bunları?
Rüzgarın savurduğu bir yaprak gibi
Sen de beni savurdun aşkınla
Yeter artık desem de duymadın feryadımı
Senin için bir hiçtim ben
Gözünde değeri olmayan bir hiç

Yaşanmamışlığın verdiği bir rahatmıydı bu?
Yoksa koca bir yalanmıydı?
Sokak lambaları altında üşümek miydi?
Sensizlikle beraber gitmek miydi?
Şİmdi neredesin, ne yapıyorsun, kiminlesin?
Acaba beni hatırlar mısın
Bir gece yarısı girsem rüyalarına.
Okur musun mısralarımı pencere kenarında?
Her şeyimi aldın sen
Bu aşk, ihtiras ve bu gözyaşı yeter!
Bende bıraktığın her şeyi al ve git.
Beni bana bırak
Sensiz topraklara, yağmurlara..
Beni sensiz şehirlere bırak.
Sensiz sokaklarda yürümeliyim
Unutmalıyım seni
Bilmiyorum ama yaşar mıyım sensiz.

Bak yine akşam oldu,
Şİmdi yine karanlık
Sensiz günlerdeyim
Yapamam anlıyor musun yapamam!
Yaşamım sensin; sebebim sen.